Każde dziecko jest inne. Na przerwach w szkole niektóre dzieci bawią się z innymi, dużo rozmawiają, śmieją się. Inne stoją z boku, rzadko się odzywają. Bywa, że takie dziecko wcale nie cierpi z powodu osamotnienia. Taki ma charakter, jest spokojne, woli się przyglądać. Inne jednak może czuć się samotne, chce bawić się z kolegami i koleżankami, ale nawiązanie z nimi kontaktu jest dla niego zbyt trudne.
Przyczyną takich trudności może być nieśmiałość.
Gdy jesteś nieśmiały/nieśmiała, to zdarza się, że:
- boisz się podejść do innych dzieci, choć masz na to ochotę;
- wstydzisz się pierwsza/y odezwać do innego dziecka lub dorosłego;
- wstydzisz się innych dzieci i dorosłych, zwłaszcza tych, których jeszcze nie znasz;
- nie lubisz odpowiadać na lekcjach;
- boisz się, że inni będą się śmiali z tego, co chcesz powiedzieć;
- wstydzisz się odezwać do innych, bo myślisz, że oni są mądrzejsi i fajniejsi od Ciebie;
- obawiasz się, że inne dzieci Cię nie lubią;
- gdy musisz coś powiedzieć do innej osoby lub wiesz, że ktoś Ci się przygląda, czerwienisz się, drżą Ci ręce;
- nie wiesz jak zacząć rozmowę i co powiedzieć, gdy ktoś zada Ci pytanie;
- nie wierzysz w siebie.
Każdemu może zdarzyć się chwila, gdy wstydzi się podejść do innych dzieci. Niektórym zdarza się to często i czują się z tego powodu nieszczęśliwi. Brakuje im przyjaciół, boją się pierwsi do kogoś odezwać.
Co możesz zrobić, jeśli to Ty masz taki problem?
- Spróbuj porozmawiać z rodzicami – może oni też byli kiedyś nieśmiali i udało im się to przezwyciężyć?
- Pomyśl o kimś, kogo bardzo lubisz i spróbuj z nim porozmawiać. Nie musisz od razu zaprzyjaźniać się ze wszystkimi. Zacznij od jednej osoby!
- Pomyśl, co sprawia Ci przyjemność i co najbardziej lubisz robić. Porozmawiaj z rodzicami – może pomogą Ci zapisać się na ciekawe zajęcia? Może tam poznasz inne dzieci, które lubią robić to samo, co Ty.
Jeśli czujesz się bardzo samotny i smutny, możesz zadzwonić do nas pod 116 111 i porozmawiać o nieśmiałości. Wymyślimy na nią sposób!